Головна Головна -> Реферати українською -> Історія України -> DYWIZJA UKRAINSKA I PODOLSKA WOBEC WKROCZENIA ARMII ROSYJSKIEJ DO RZECZYPOSPOLITEJ W 1783 ROKU

DYWIZJA UKRAINSKA I PODOLSKA WOBEC WKROCZENIA ARMII ROSYJSKIEJ DO RZECZYPOSPOLITEJ W 1783 ROKU

Назва:
DYWIZJA UKRAINSKA I PODOLSKA WOBEC WKROCZENIA ARMII ROSYJSKIEJ DO RZECZYPOSPOLITEJ W 1783 ROKU
Тип:
Реферат
Мова:
Українська
Розмiр:
10,74 KB
Завантажень:
486
Оцінка:
 
поточна оцінка 5.0


Скачати цю роботу безкоштовно
Пролистати роботу: 1  2  3  4  5  6  7 
T. Srogosz
DYWIZJA UKRAINSKA I PODOLSKA WOBEC WKROCZENIA ARMII ROSYJSKIEJ DO RZECZYPOSPOLITEJ W 1783 ROKU
Ostatnie cwiercwiecze XVIII w. przyniosto zasadnicze zmiany w uktadzie sit na Morzu Czarnym i na Batkanach. Takie wydarzenia, jak traktat w Kьczuk Kainardzi (1774), czy aneksja Krymu (1783) wzbudzity niepokoj nie tylko w Stambule, ale rowniez w innych stolicach europejskich. Na sukcesy Katarzyny II i jej dalsze plany wobec Turcji patrzono nawet w Londynie z rosnqcym niepokojem [4, 300]. Jednak sukcesy or?za rosyjskiego okazaty si? na tyle silnym argumentem, ze wszystkie dyskusje na temat utrzymania status quo w tym regionie byty bezskuteczne [5, passim]. Ekspansja imperium Katarzyny II w tym kierunku niosta za sobq intensywnq kolonizacj? potudniowych prowincji panstwa rosyjskiego i zaanektowanych terytoriow, ktorq kierowat ksiqz? taurydzki (od 1784 r.) Grigorij Potiomkin [7, 287-346]. W 1778 r. caryca wezwata wszystkich chrzescijan znajdujqcych si? na Krymie do przesiedlenia si? na tereny potudniowych guberni rosyjskich. Przy pomocy armii operacja ta zostata przeprowadzona sprawnie i okoto 30 000 osob opuscito granice Chanatu Krymskiego. Jednoczesnie nad Dnieprem zacz?to budow? duzych osrodkow miejskich (Jekaterynostaw, Cherson). Ksiqz? Potiomkin byt w swoim zywiole, patronowat lub nawet osobiscie opracowywat projekty kolonizacji rosyjskiego Potudnia.
Traktat w Kьczuk Kainardzi nie stanowit w sprawie Krymu zadawalajqcego rozwiqzania zarowno dla Rosji, ktora nie kryta swych apetytow na aneksj? ziem Chanatu, jak tez zwtaszcza dla Turcji, chcqcej przywrocic stan sprzed 1774 r. Rosyjsko-turecka konwencja w Ainali-Kawak z 1779 r. potwierdzita warunki traktatu w Kьczuk Kainardzi, poniewaz zadne z panstw europejskich nie chciato rowniez wowczas interweniowac w sprawie utrzymania rownowagi w basenie Morza Czarnego. Turcja zobowiqzata si? uznac dozywotniq wtadz? prorosyjskiego chana Szahina Gireja, nie mieszac si? w wewn?trzne sprawy Krymu, zrezygnowata tez z religijnego zwierzchnictwa nad Chanatem. Rosja obiecata wycofac swoje wojska z Krymu, oddata tez Turcji skrawek terenu koto Oczakowa. W kolejnych latach trwaty spory chana z opozycjq, rozruchy, ktore staty si? doskonatym pretekstem do interwencji rosyjskiej. Latem 1782 r. armia carska pod dowodztwem ksi?cia Potiomkina wkroczyta na Krym i rozproszyta powstancow. Pod ostonq bagnetow rosyjskich Szahin Girej powrocit do Bachczysaraju i rozpoczqt ostre represje wobec przeciwnikow politycznych, co jednak nie doprowadzito do stabilizacji. Katarzyna II i jej faworyt postanowili wobec tego zakonczyc „tatarskq anarchi?".
Jeszcze w 1782 r. ksiqz? Potiomkin sondowat wsrod arystokracji tatarskiej opinie na temat przytqczenia Krymu do Rosji [8, 272]. W memoriale skierowanym do carycy uzasadniat koniecznosc wtqczenia tego obszaru pod jej panowanie. W marcu 1783 r. przebywat w Petersburgu, gdzie omawiat z Katarzyny II szczegotowy plan aneksji Krymu. Jeszcze wtedy liczono si? z reakcjq stolic europejskich, ale wqtpliwosci te rozwiat list od cesarza austriackiego Jozefa II, w ktorym nie znaleziono podstaw do obaw o podj?cie zdecydowanych krokow w obronie niepodlegtosci Chanatu. W Petersburgu liczono si? jedynie, ze ekspansja spotka si? z kontrakcjq Prus, co moze doprowadzic do konfliktu militarnego lub zgody na ekwiwalenty dla krola Fryderyka II w postaci ziem Rzeczypospolitej (Gdansk i Torun, a byc moze cz?sc Wielkopolski) [6, 571]. Imperatorowa wydata 8 kwietnia 1783 r. manifest, w ktorym ogtosita przytqczenie Krymu do Rosji, obarczajqc winq Turcj? za nie dotrzymywanie traktatow oraz obiecujqc tolerancj? dla ludnosci tatarskiej i zrownanie jej praw ze statusem odpowiednich stanow w panstwie rosyjskim.
Plan akcji przytqczenia Krymu przewidywat tez wkroczenie zotnierzy rosyjskich na terytorium Rzeczypospolitej w celu ochrony skrzydta gtownych sit inwazyjnych od strony Motdawii i Wotoszczyzny, a byc moze Prus, ewentualnie zneutralizowania nastrojow szlachty polskiej (pami?tano o pomocy tureckiej dla konfederatow barskich).

Завантажити цю роботу безкоштовно
Пролистати роботу: 1  2  3  4  5  6  7 



Реферат на тему: DYWIZJA UKRAINSKA I PODOLSKA WOBEC WKROCZENIA ARMII ROSYJSKIEJ DO RZECZYPOSPOLITEJ W 1783 ROKU

BR.com.ua © 1999-2017 | Реклама на сайті | Умови використання | Зворотній зв'язок